พระธรรม

ในเดือน...มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๓




          ๔. การทำทุกสิ่งทุกอย่าง โดยไม่หวังผลตอบแทน มีอานิสงส์ใหญ่หลวง สามารถเป็นปัจจัยให้เข้าถึงพระนิพพานได้โดยง่าย เนื่องจากกำลังใจเต็มในทานบารมีจุดนี้ วิหารทานก็เป็นทานบารมี การรักษากำลังใจ ทำเพื่อพุทธบูชา ธรรมบูชา สังฆบูชา ก็เพื่อพระนิพพาน จงมีใจอิ่มเอิบยินดี กายมันเหนื่อยให้เหนื่อยแต่เฉพาะกาย ใจจงอย่าเหนื่อยไปด้วย ทำใจให้เป็นสุข อย่ากังวลกับสิ่งใด ๆ ทั้งหมดในโลก ให้เห็นเป็นธรรมดาเข้าไว้

         - การเห็นธรรมดาของทุกสิ่งทุกอย่างในโลก ก็ไม่ต่างกับเห็นธรรมดาของร่างกาย แล้วจิตจักยอมรับนับถือกฎของธรรมดาไปในที่สุด

          ๕. อย่าห่วงใยใคร ให้ห่วงใยใจตนเองเอาไว้ดีกว่า ใครจักเจ็บจักป่วยก็เป็นเรื่องวาระกฏของกรรมตามมาให้ผล แม้จะเกิดขึ้นกับผู้มีพระคุณ ก็จงอย่าวิตกกังวลให้มากเกินไป ให้วางอารมณ์ให้ถูกต้อง ยังใช้ตัวอุเบกขาวางเฉยในบารมี ๑๐ ไม่เพียงพอ ต้องฝึกอารมณ์เสียใหม่ อาศัยตัวปัญญาพิจารณาของใจ จนกว่าจะเห็นตามความเป็นจริงในเรื่องเกิดมาแล้วหนีไม่พ้นความแก่ ความเจ็บป่วยไข้ไม่สบาย ความตาย ต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจ มีความปรารถนาไม่สมหวัง ล้วนแต่เป็นกฎธรรมดาของโลกทั้งสิ้น เมื่อนั้นแหละจิตใจจักเยือกเย็นได้

          ๖. ให้ยอมรับนับถือกฎของธรรมดาให้มากๆ อย่าฝืนกฎของกรรม เวลานี้เป็นเครื่องพิสูจน์อารมณ์ของใจว่าตัดได้หรือไม่ได้

         - การมีขันธ์ ๕ เจ้าก็รู้ว่าเป็นทุกข์ เป็นโทษ ถ้าหากหมดจากการมีขันธ์ ๕ เจ้าก็รู้ว่าเป็นคุณ เป็นสุข แล้วจักมีอารมณ์ห่วงใยอึดอัดขัดข้องกับขันธ์ ๕ อีกหรือ แต่ถ้าหากจักตัดความห่วงใย ก็จักต้องมองหาความเป็นจริง แล้วหมั่นพิจารณาให้เห็นตามนั้น ให้จิตใจยอมรับตามนั้น ยอมรับจริงๆ โดยไม่เดือดร้อน หรือฝืนใจใดๆ ทั้งปวง

         - ทำใจให้เย็นๆ การทำงานทุกอย่างก็จักดำเนินไปอย่างไม่ติดขัด

         - อย่าใจร้อนเสียอย่างเดียว ไม่มีงานอะไรจักแก้ไขไม่ได้ ให้ดูแลและคิดให้ดี อย่าปรุงแต่งอารมณ์คิดไปล่วงหน้า เป็นการวิตกกังวลในงาน เป็นการตีตนไปก่อนไข้ เพราะนั้นเป็นความใจร้อนต่างหาก ไม่เชื่อก็ลองเก็บไปพิจารณาดูเอา

         - ให้รักษากำลังใจ ทำงานตามหน้าที่ด้วยความเต็มใจและตั้งใจทำ แล้วจงมีความอดทน งานทุกอย่างก็จักบรรลุสำเร็จได้

          ๗. เรื่องกรรมฐานอย่าได้ห่วง เจ้าไม่ทิ้งพระ พระก็ย่อมไม่ทิ้งเจ้าแน่ เช่นเดียวกับจิตที่หน่วงเหนี่ยวพระนิพพานมั่นคงเท่าไหร่ก็มีหวังได้ไปพระนิพพานมากขึ้นเท่านั้น

          ๘. สุขภาพไม่ดี ให้พยายามพักผ่อนให้มาก อย่าเคร่งเครียดกับงานให้มากจนเกินไป

         - อย่าเครียด แม้งานจักยุ่งสักเพียงใด ก็จงพยายามประคองใจอย่าให้เกิดความเครียด จุดนี้จักต้องพยายามสังเกตอารมณ์ของใจเอาไว้เสมอ แล้วพยายามปรับปรุงอารมณ์ของใจเอาไว้ให้ดี

         - อย่าท้อใจในการแก้ไขอารมณ์หรือกระแสของจิต ในเมื่อหวังมรรคผลนิพพานในชาตินี้ เรื่องแค่นี้ต้องทำใจ

          ๙. โลกพร่องอยู่เป็นนิจ เพราะตกเป็นทาสของตัณหา ร่างกายมันมีอาการพร่องอยู่เป็นปกติ คำว่าพอย่อมไม่มีในร่างกาย การหิวก็ดี การจักต้องนอนหลับพักผ่อนก็ดี เป็นปกติธรรมของร่างกาย หรือธาตุ ๔ ที่พร่องอยู่เป็นนิจ สภาพของจิตของผู้อาศัยร่างกายนี้อยู่นั่นแหละ เต็มไปด้วยอาการฝืนปกติธรรมของร่างกาย เป็นอาการของตัณหาแฝงอยู่ แสดงออกถึงความทะยานอยากให้ร่างกายทรงอยู่ไม่ให้เสื่อมไม่ให้ดับไป จึงจักต้องฝึกฝนจิตให้ยอมรับตามความเป็นจริง

          ๑๐. เรื่องรักษาศรัทธา หรือสนองความต้องการของใคร จงอย่าเอามาเป็นเรื่องใหญ่ ใคร่ครวญเสียก่อนถึงผลดีและผลเสีย แล้วจึงทำดีกว่า อาทิเช่น มีบุคคลผู้หวังดี มีศรัทธา เป็นเจ้ามือช่วยออกเงินซื้อแผ่นทองคำเปลว เพื่อปิดทองพระที่โบสถ์เก่า และวิหารเก่าของวัด ซึ่งมีอยู่มากหลายองค์ และยังมีศรัทธาที่จะช่วยปิดทองพระให้ด้วย เรื่องนี้เขาหวังดีก็จริงอยู่ แต่หากคนปิดไม่เป็น จักเปลืองทองและยังไม่สวยอีกด้วย เรื่องเหล่านี้เจ้าทราบดี ควรจะแจ้งให้พระที่ท่านดูแลรับผิดชอบโบสถ์ วิหารเก่าท่านทราบแล้วให้ท่านไปดูด้วยก็ได้ จักได้เป็นเหตุผลข้ออ้างได้เป็นอย่างดี โดยจักได้ไม่ถูกตำหนิในภายหลัง

 

รวบรวมโดย พล.ต.ท. นพ. สมศักดิ์ สืบสงวน

กลับหน้าหลัก



ไปเล่มที่
ไปเล่มที่