พระธรรม

ในเดือน...พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๔




          สมเด็จองค์ปฐมทรงตรัสสอนปกิณกะธรรมไว้ มีความสำคัญดังนี้

          ในเดือนนี้ทรงเน้นการสอนเหมือนกับเดือนที่แล้ว เพราะสุขภาพทางกายและใจของผู้รับฟัง ซึ่งเป็นเพื่อนผู้ปฏิบัติธรรมกับผมยังไม่ค่อยดี การสอนเน้นสอนปกิณกะธรรมทั้งสิ้น ทรงเมตตาตรัสสอนเหมือนพ่อสอนลูก

          ๑. อย่าสนใจในจริยาของผู้อื่น ให้เห็นธรรมดาหรือกฎของกรรมให้มากๆ ทำใจให้เกิดปัญญา ด้วยเห็นทุกอย่างตามความเป็นจริง

          ๒. ความตายเป็นของเที่ยง แต่ชีวิตเป็นของเที่ยง จงอย่าประมาทในชีวิต มรณากับอุปสมานุสสติจักต้องมีไว้ประจำจิต ยิ่งเวลาร่างกายเจ็บป่วย จักต้องยึดอารมณ์พระนิพพานไว้เสมอๆ

          ๓. อย่าสนใจกับจริยาของผู้อื่น ให้เพียรปล่อยวาง อย่าเอาเรื่องของคนอื่นมาเกาะใจ ให้ยอมรับนับถือกฎของธรรมดาเอาไว้ด้วย พิจารณาให้ลึกซื้ง แล้วจิตจักเป็นสุข

          ๔. พยายามอย่าปรุงแต่งธรรม ให้ยอมรับนับถือกฎของกรรมให้มากๆ ทำใจอย่าให้หนักใจ ด้วยการเห็นเป็นปกติธรรมอยู่อย่างนั้น

          ๕. อย่าไปขัดใจชาวบ้านเขา ให้เห็นธรรมดาให้มาก ให้เห็นการยึดมั่นถือมั่นของแต่ละคนให้มาก

          ๖. ทำใจให้สบาย ทำงานได้แค่ไหนให้พอใจแค่นั้น อย่าฝืนสุขภาพของร่างกาย เพราะถ้าหากขืนตรากตรำร่างกายมากเกินไป การป่วยไข้ไม่สบายกายเกิดขึ้น ความไม่สบายใจก็จักเกิดขึ้นเช่นกัน ดังนั้นจึงควรวางอารมณ์ให้ถูกต้อง

          ๗. อย่าเครียดกับคน ให้เห็นปกติธรรมของคนให้มาก วางเสียอย่าเอาจริยาของคนมาทำให้จิตวุ่นวาย จงปล่อยวางไปเพื่อความสบายใจของจิต

          ๘. ให้ทำใจยอมรับความไม่เที่ยงเอาไว้เสมอๆ แล้วจิตจักรู้จักการปล่อยวางอย่างแท้จริง

          ๙. อย่ากังวลใจ ในเมื่อจำเป็นต้องซื้อของเพื่องานของพระพุทธศาสนา ก็จงทำไปตามความจำเป็นนั้น และจำไว้ว่าทำอะไรอย่าให้เป็นที่เดือดร้อนของใคร แล้วจงอย่าทำอะไรให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ตัวเอง

          ๑๐. ทำใจให้สบาย กายไม่สบายก็ไม่เป็นไร ให้เห็นเป็นธรรมดา เอาทุกสิ่งทุกอย่างมาลงตรงเป็นทุกข์ให้ได้ อะไรเกี่ยวกับขันธ์ ๕ ย่อมเป็นทุกข์ทั้งหมด รักษาจิต พยุงใจอย่าให้ทุกข์ไปกับกองสังขารทั้งปวง

          ๑๑. การป่วยครั้งนี้ จงอย่าได้มีความประมาทในชีวิต จงเห็นธรรมดาของร่างกาย มันเป็นอย่างนี้ และมันก็จักสบายตัวไปในที่สุด ตามกฎของธรรมดา ให้มีสติคิดอยู่ ระลึกอยู่เสมอว่า มันไม่ใช่เรา เราไม่ใช่มัน มันไม่มีในเรา เราไม่มีในมัน

          ๑๒. ทำใจให้เป็นปกติ แล้วรักพระนิพพานเป็นอารมณ์ รักษากำลังจิตให้เป็นอุเบกขารมณ์

          ๑๓. สุขภาพยังไม่ดีขึ้น ให้ระมัดระวังจิตให้มาก อย่าประมาทในชีวิต นึกถึงพระนิพพานเป็นอารมณ์อยู่เสมอๆ

 

รวบรวมโดย พล.ต.ท. นพ. สมศักดิ์ สืบสงวน

กลับหน้าหลัก



ไปเล่มที่
ไปเล่มที่